Begin vorige maand, ondertussen al een goeie maand geleden, kwam ik tot de constantie dat mijn tijd hier in Zweden bijna voorbij is. Het voelde een beetje angstig, ik had het gevoel dat ik hier nog maar pas aangekomen was terwijl het merendeel van mijn tijd al voorbij was. Vanaf toen wou ik meer reizen en ontdekken in de omgeving. Datzelfde weekend dat ik tot die constatatie kwam had ik niet echt iets op de planning. Ik schoot meteen in actie, ik keek of er treinen reden die dag naar Noorwegen. Jawel, een uur later, nadat ik snel mijn rugzak gepakt had zat ik op de trein naar Oslo. Een treinrit die een zestal uur zou duren. Veel van de omgeving zou ik niet zien aangezien de zon zo vroeg na de middag onder gaat. Zonder plannen of accommodatie kwam zat ik daar dan op de trein. Op de trein had ik genoeg tijd om een slaapplek te vinden. Ik belde tante Hilde om een paar tips te krijgen wat te doen in Oslo.
Oslo was een prachtige stad, kleiner dat ik me inbeeldde, maar het is omringd door veel natuur. Ik probeerde zoveel mogelijk van het daglicht te gebruiken om in de natuur rond Oslo te bezichtigen. Ik plande om te metro te nemen tot het eindstation in het Noorden van Oslo. Een Noorse vrouw in de metro, die duidelijk aan de kleding te zien ook ging gaan hiken, gaf me de locatie van een paar mooie plekjes in de buurt. De natuur was er prachtig ondanks het mistige weer. Het is ongelofelijk om net buiten een hoofdstad in de wilde natuur te kunnen zijn. Geen auto te horen, geen winkels te zien, puur natuur. Eens de zon het voor bekeken hield voor de dag ging ik de stad bezien. Het is klein, gezellig en vooral erg modern. Er is veel nieuwbouw, de infrastructuur is er subliem.
Na twee volle dagen Oslo besloot ik terug naar Uppsala te gaan. Ik nam de trein in de vroege uren om de omgeving te kunnen bezien. Het was prachtig weer. In de trein zag de zon aan de horizon opsteken boven de bossen en meren. Het was een van de mooiste treinritten die ik ooit gedaan heb.
Eens in Uppsala was de winter het land ingetrokken, de dagen werden erg kort en de temperaturen doken sterk onder de nul. Het voelt er vreemd dat de zon de vroeg onder gaat. Terwijl ik mijn lunch net op heb gaat de zon onder, ergens rond twee uur dertig en nog voor de klok drie uur tikt is het hier schijnbaar nacht. Het voelt desoriënterend, eens het avond is, voelt het middernacht.
De sneeuw die er de laatste tijd valt compenseert wel, het is geweldig. Alles is plots niet meer grauw, maar zo kleurrijk en levendig. Samen met de kerstversiering maakt het de stad erg gezellig. Ik dacht dat ik door de sneeuw niet meer ging kunnen fietsen, integendeel. Er wordt hier niet gestrooid met zout maar met kiezelstenen, die maken van de asfalt fietspaden een soort van grindpad waar je makkelijk op kunt fietsen. Het is de max om in de sneeuw te fietsen. Alsof alle wegen die deze zomer asfalt waren plots omgetoverd zijn naar in gravelpaadjes, de stad is precies een groot cyclocrossparcours met technische stukken.
Nog voor ik naar Oslo ging, hadden we met wat vrienden een daguitstapje gepland naar een van de grootste natuurparken van Zweden, net onder Stockholm, zo een tweetal uur met de auto. We stonden vroeg op om zo het daglicht zoveel mogelijk te benutten. De weg erheen alleen al maakte het de moeite waard om zo vroeg op te staan. Zoveel meren, eilandjes en bossen. Het park zelf was adembenemend. Samen met de vrienden zo een dingen samen doen is onvergetelijk.
